Czy rękawiczkom jest zimno? O ubieraniu.

O „ubieraniu” ubrań czy butów pisze i mówi wielu językoznawców, mimo to wciąż słyszymy w mediach i codziennych rozmowach, że ktoś „ubiera sukienkę”, „ubiera buty”, „ubiera czapkę”. Słabej jakości jest chyba nasza odzież, skoro tak jej zimno… Trzeba do sprawy podejść logicznie, bez analiz językoznawczych:

Ubierasz kogoś lub coś (siebie, dziecko, lalkę), żeby było cieplej albo ładniej. Butów i rękawiczek przed chłodem chronić nie trzeba. Jeśli chcemy, żeby wyglądały ładniej, możemy je ozdobić.

„Ubrać” oznacza „założyć coś”.

Jak możesz „ubrać” buty? Może szpitalne ochraniacze byłyby tu pomocne…Krawatu też raczej nie ubieraj, może się pognieść i koniec z elegancją. Najlepiej zostaw je w spokoju i po prostu je wkładaj, a nie „ubieraj”.

Przykłady:

Źle: „ubierz spodnie”, dobrze: „włóż spodnie”.

Źle: „ubierz mu kurtkę”, dobrze: „ubierz go” lub „załóż mu kurtkę”

Pamiętajmy:

Ubieramy człowieka, lalkę, misia, psa (np.w skafanderek).

Sukienki, spodnie i rękawiczki wkładamy lub zakładamy.

Witamy!

Zapraszamy do zaglądania na nasz blog. Będziemy tu publikować wszystko, co wiąże się z językiem, żywym słowem, jego użyciem, znaczeniami, możliwościami. Słowo ma moc, zabawa językiem to świetna rozrywka, umiejętne posługiwanie się nim jest sztuką. Nie pozwólmy, by rozważne gospodarowanie słowem zanikało. Nie zaniedbujmy językowej poprawności, używajmy języka rozważnie i świadomie.Nasze słowa – i mówione, i pisane – świadczą o nas.